Psikiyatri ve Sinema

BABAM VE OĞLUM

Affetme ve Affedilme - BABAM VE OGLUM - 2005=

Film Detayları= ve Görüntüleri için tıklayın.

FİLMİN AKIŞI

H&= uuml;seyin Ağa (Çetin Tekindor) Ege yöresindeki büyük çiftliğini tarım mühendisi olmasını beklediği ve geri gelip bütün malı - mülkü id= are etmesini umutladiği oğlu Sadık (Fikret Kuşkan) ile süregelen geleceği planlama problemleri yaşamışt&#= 305;r. Sadık iyi bir insandır ama doğuştan asi bir karaktere s= ahip bulunması ile kendi geleceğini kendisinin planlamasını düşünegelmiştir. Evden, babası ile olan geçimsizlikten dolayı zaten tatsız bir şekilde ayrılırken bir de üstelik çiftliğin çıkışında münakaşaya tutuşmuş= ;, birbirlerini kavgalı bir şekilde bırakmışlardı= ;r; ne Hüseyin Ağa ve ne de Sadık, ayrılış o ayrılış, karşılıklı olarak kitaptan silme sınırlarını bile zorlamışlardır.

Sadık, üniversitede ziraat çalışmaları yerine gazeteci olmuş ve birç= ok politik hareketlere karışmıştır. Bu arada evlenmiş, eşi (Nergis Çorakçı), askeri darbe olduğu gün doğuma giderken etraftan hiç bir yardı= ;m alamamaları sonucu oğulları Deniz’i (Ege Tanman) parkta doğururken ölmüş, Sadık ta politik hareketlere karıştığı iddiası ile bir sürü taki= p, soruşturma, göz altına alınm= a ve hatta işkencelere uğradığı söylenegelmiş= tir..

Yine de düşe - kalka hem kendini ve hem de oğlu Deniz’i kimsenin yardımına gereksinim göstermeden geçindirmeye çalışırken bu se= fer de ölümcül bir hastalığa uğradığ= 05; ve doktorlarca kendisine çok yaşamayacağı bildirilmiştir.

Sadık kaderini kabul etmiştir ama Deniz’= in ne olacağından kaygılıdır. İstemeye istemeye senelerce önce ayrıldığı baba çiftliği= ne dönmeye ve oğlunu ailesinin sorumluluğuna emanet ederek, ken= di ölümünü başka bir yerde ve yalnız olarak karşılamaya karar vermiştir.

Filmin büyük bir kısmı, Sadığın çiftliğe döndükten sonra genel= de bütün aile, akraba ve arkadaşları, özelde de babası ile olan ilişkisi ve iletişimleri üzerine sergilenmiştir. Biraz komedi ve biraz da dram

havasında geçen sahnelerde traktör kull= anan hanım aile büyüklerinden (Hümeyra), eksantrik teyzeye (Şerif Sezer)
kasabadaki eski sevgiliden (Özge Özberk), biraz zeka geriliği olan iyi kalpli erkek kardeşine (Yetkin Dikinciler) kadar çeşitli karakterler, Sadığın son demlerinde oğlu Deniz’in emin ellerde bulunduğunu yansıttı&#= 287;ından kendisine uzun zamandır hasret olduğu huzuru yaşatmaktad= 5;r. Sadığın bu ilişki ve iletişim kumkumasında be= lki de en önem verdiği, babası Hüseyin Ağa ile olan durumudur. Yaşlı adam önce Sadığın çıkagelmesine şaşırmış, sonra öfkelenmiş ondan sonra da oğlu ile karşı karşıya gelmemeye çalışmıştır. Bununla beraber, torunu Deniz’i görünce dizlerinin bağı çözülmüş, hemen arkadaşı olmuş, bu yüzden yavaş yavaş oğlu Sadığı kabullenmeye başlamış, özetle, De= niz babasını ve dedesi arasındaki buzların erimesinde b&uum= l;yük rol oynamıştır.

Filmlerle terapi grup listesi= nde tedavide kullanım boyutunda bahsi geçen sahnenin 2006 Sonbaharında üyelerce tartışımı, Sadığın vefat etmesinden ve kabristan ziyaretinden sonra ail= e, akraba ve arkadaşlarının çiftliğe dönmesi sürecindeki olaylar paralelinde gözden geçirilmektedir.

Saygı Değer Meslektaşlarım,

Dr. Nazan Aydın’ın tartışmayı açması üzerine “Babam ve Oğlum” filmini dün akşam = daha evvelki mesajımda da belirttiğim gibi ailemle seyrettim.

Ailem, Türkiyeyi ziyaretleri esnasında ilk gördükleri seferdeki gibi yine etkilenirken, ben de zaman zaman “boğazıma tıkanan duygusal bir elma” ile boğuştum durdum.

Cok kuvvetli bir film ve Nazan Hocamızın dediği üzere, herkezin kendi geçmişinde benzer olaylar bulabileceği bir eser...

Filmin bütünü, tabii o da benim görüşümde olmak üzere, genelde “affetme - affedilme” temasını işlemesi, özelde de tedavide hastalarımızla paylaşacağımız bir sahneyi göstermesi bakımından enteresandır.

Beni etkile= yen sahneyi takdim ediyorum:

Sadı&#= 287;ın vefatından ve kabristanında toprağa verilmesinden sonra herk= ez beraberce eve dönerken Özkan’ın (Halit Ergenç) kullandığı otoda giden Hüseyin Ağa (Çetin Tekindor) çiftliğe girişte otoyu durdurtur ve dışarı çıkar.

Herkez mera= kla ve biraz da korkuyla onu seyretmektedir.

Senelerce e= vvel Sadığın evden ayrılırken münakaşa ettikl= eri noktaya gelir, bir hezeyan, bir dissosiyasyon, belleğinden ve bilincin= den ayrılma hali göstermeye başlayarak, “Kollarım= 5; açsaydım...gitmesine mani olsaydım...şöyle tutsa, kucaklasaydım...benim yüzünden... benim yüzünden...” diyerek oğlunun ölümünden kendini suçladığı bir düzeyde üstünü-başını parçalamaya bile girişir.

Durumu görenler dehşet içinde kalırken, Hüseyin Ağa’nın aile içinde eksantrik hareketleriyle daima alay konusu edilen ve Ağa ile de hiç geçinemeyen baldızı (Şerif Sezer) hemen harekete geçer. Önce Hüseyin Ağa’ya kollarını açmasını ve öyle durmasını söyler ve o= ndan sonra da, Sadığın kardeşi Selim’in (Yetkin Dikinciler) yanına gidip zorla yirmi adım kadar ileri götürerek, babasının karşısına diker, var hızı ile koşup, Hüseyin Ağa’yı devirip geçmesini, gitmesini emreder. Selim ne yaptığının farkına varmamasına rağmen koşar, babasına çarpar, yere yıkar ve yoluna devam eder. Teyze hemen Hüsey= in Ağa’nın yanına gider ve “Bak efendi, eğer b= ir kişi gitmek isterse ona dağ bile mani olamaz” der. Ağa= bu fiziksel şiddet deneyiminden sonra kendine gelmekte ve etrafına ne olduğunu sorar mahiyette bakınmaktadır.
Bu arada dr= am, Selimin tarlada hala koşmasının görüntülenmes= iyle biraz hafifleyecek, komedi havası yaşanacaktır.

Bir kommers= iyal filmde seyrek görülen, yarı “psikodrama” ve yarı “bilişsel - davranışçı terapi” metodlarını içeren &cce= dil;ok güzel bir sahnedir.

Grup üyelerinden de duyma umutlarıyla,
Dostlukla,

Dr.= Fuat ULUS

Fil= min bu sahnesi dinamik ve psikanalitik terapi literatüründe geçen “therapeutic playing =3D yeniden sahnelenme” tanımına girebilir gibi kanımca. Bilin&cce= dil; dışı mekanizmalarla benzer travmatik sahneyi yaşamda te= krar tekrar yaratan kişilerin yanında, filmde olduğu bu durumu terapötik duruma dönüştüren bir hala olsa keşke...

Ben= im grupüyelerine sormak istediğim acaba bu tür sahneleri profesyonel pratiklerinde ne kadar, nasıl, ne koşullar altın= da ve kimlere uyguladıklarıdır.

Den= eyimi olan varsa, duymak isterim.

Te&= #351;ekkürler, sevgiler

Sib= el Çakır
_______________________________________________________ <= /p>

Mer= haba, Ben filmi izleyeli epey bir zaman oldu ama bu sahneyi çok net olarak hatırlıyorum, daha doğrusu filmden ayrıntıları ile aklımda kalan tek sahne diyebilirim. Dr. Fuat Ulus’a katılıyorum, etkileyici ve daha da önemlisi inandırıcı bir sahne, terapi odasında cereyan etmeyen ama bence de “gerçek hayatta psikodrama” sıfatını hak edecek bir sahne.<= /span>

B&o= uml;yle bir yöntemin, filmin belki de en karikatür karakterlerinden biri = olan ve sık sık aile içinde alay konusu edilen birinin aklı= ;na gelmesi bence ayrıca ilginçtir.

Grup üyelerinin bu konudaki fikirlerini merak etmekteyim. Acaba yönetm= en niye o karakteri seçmiş bulunmaktadır?
&Ou= ml;zlem Erden Akı
_______________________________________________________
Mer= habalar,

Asl= ında eski Türk filmlerinde de çokça belirtilen özellikle dissosiyatif tablolarda doktorun söylediği “bir şok yaşaması gerekir” ifadesi hep

beni düşündürmüştür. Aslında aramız= da dissosiyasyon tabloları ile ilgilenen meslektaşlarım varsa b= u duruma belki açıklık getirerek bize yardımcı olabilir. = Yani demek istediğim aslında bu diğer oğlunun babanın üzerine yürümesi ve onu düşürmesi, yeni bir <= span class=3DGramE>travmanın eski bir travmayı tedavi etmesimid= ir yoksa Sibel Hanımın bahsettiği şekilde halanın yaptığı yeniden sahnelenmemidir?

O z= aman bizler de böyle tabloda gelen hastaya herhangi bir travmatik durumla (= Yani şok geçirterek??) iyileştirme yöntemi uygulayabilirmiyiz?

Di&= #287;er kafama takılan soru da, yine özellikle bizim toplumumuzda sıkça karşılaştığımız, seven= ama duygularını belli etmeyen baba ile yakınlaşamama ve baz= en de çatışma yaşayan ve bunun izlerini erişkin hay= atta ya kızgın asabi baba ya da ilgisiz soğuk baba figür&uum= l; ile devam ettiren kişilerde terapötik amaçla kullanabilirmiyiz?

Kul= lanacaksak, filmin tümünü mü izletmeliyiz yoksa sadece belli bölümlere mi odaklanmalıyız?

Te&= #351;ekkürler, selamlar

Naz= an

Say= ın Grup Üyeleri ve Nazan Hanım:

San= ırım iyi ifade edemedim, yeniden sahneleme, aslında terapötik ortamda kullanılan bir teknik değil, kişiyi bir şekilde etkilem= iş olayların ya da travmatik yaşantıların benzerlerinin yaşam boyu bilinçdışı mekanizmalarla tekrarlanması, benzeri durumla kişinin yüz yüze gelmesi, belki de travma kurbanının “bu s= efer başaracağım” iç sesini tekrar yaşamasıdır. Filmdeki sahne, bu durumu terapötik bir ey= leme dönüştürmeyi başarmış, terapi ortamlarında “bir şok yaşatma” durumunu bilemeyeceğim ama bu tür psikodrama tekniklerini pratikte kullana= n ve uygulayan arkadaşların deneyimleri ilginç olmalı...

Sev= gilerimle, Sibel           &nbs= p;

Fil= m, üç kuşağa odaklandığı için seyredenler arasında mutlaka ilgi uyandıracak ve herkez kendisind= en birşeyler bulabilecektir.

Psi= kiyatrik rehabilitasyon gruplarında her tema i&ccedi= l;in kullanılacak bir film...

Yaz= arı etkileyen diğer bir sahne de, Sadığın eski kız ark= adaşi olan Birgül ile (Özge Özberk) çiftliğe döndükten ve hastalandıktan sonra hastane bahçesinde yaptığı ilk ve belki de son konuşmadır.=

Sad= ık ile yaşamını birleştirme planları yapan genç kız, sevdiği adamın çiftlikten ve yöreden ayrıldıktan sonra bir daha iletişim kurmamasına ön= ce üzülmüş, sonra kızmış ve daha sonra da, geçmişi kalbine gömerek başkası ile evlenmiştir. Sadığın bölgeye döndüğ= ünü öğrenince önce kendini ona göstermiş, Sadık ta konuşmak için yaklaşınca yüzüne kapıyı çarpmış, yılların düş kırıklığını böylece belirtmeye çalışmıştır.

Sad= ığın hastaneye kalkmasından sonra, Hüseyin Ağa bilhassa Birgül’e giderek durumu anlatmış, Birgül de, herşeyi unutarak koşa - koşa hastaneye gitmiştir.<= /o:p>

Sah= ne, Birgül ile Sadığı, hastane bahçesinde dertleşirken sergiler. İki eski sevgili geçmişteki ma= sum aşklarını bir tarafa bırakmış, birbirleriyle arkadaşça ve dostça konuşmaktadırlar.

Sad= ık nihayet Birgül’den, yöreden ayrıldıktan sonra bir daha aramadığı için Birgül’ün kendini affedip - affetmeyeceğini sorar. Birgül, başını yi= ne bir arkadaş gibi Sadığın omuzuna koyar, “İns= an affetmez mi, Sadık...Affetmez mi?” de= r...

Bu = sahne, geçmişteki duygusal travmaların zamanımıza iyileşime uğramadan gelmesinin, içimizdeki negatif - olumsuz enerjinin bizi geleceğe yönelimimizde ayak bağı olacağının gruplarda tartışılacak en güzel örneklerinden biridir. Affedilmeyecek şeyler vardır, affedilip unutulmayacak şeyler vardır, affedildikten sonra da unutulacak şeyler vardır. Bunların gruplarda tartışılması rehabilitasyon - toplumsallaştırma atılımlarında fayda verecektir.

Dr. Fuat ULUS